Çocukların duygularını yeterince hissedebilmesi, sağlıklı bir gelişim için oldukça kritiktir. Bununla birlikte, duygusal destekten yoksun yetişen bireyler, gelecekte toplumsal hayatta karşılarına çıkan durumlarla baş etmekte zorlanabilirler. Bu tür duygusal ihmal, çocuklukta yaşanan gizli yaraların derinleşmesine neden olmaktadır.
Birçok araştırma, küçük yaşlardan itibaren duygularını ifade edemeyen çocuklar üzerinde kayda değer bulguların ortaya konduğunu göstermektedir. Aile ortamında güvenli bir ilişkinin eksikliği, bu çocukların hislerinin farkına varamamasına yol açmaktadır. Gerekliliklerini seslendiremeden büyüyen bireyler, özellikle ileride çeşitli sosyal ilişkiler kurarken büyük zorluklar ile karşılaşabilirler.
Bu duruma maruz kalmış kişiler zaman zaman çevrelerine normal bir yaşam sürdürüyor gibi görünsede ruhsal yönlerinden boşluğu hissetmeleri kaçınılmazdır. Başka insanların beklentilerini karşılama çabasına kapılmaları sonucu kendilerine ait gerçek hislerin gölgelendiği bir süreç söz konusu olur.
Ebeveyn dalgınlığıyla oluşan duygu sıkıntıları incelendiğinde bu görünmeyen yaraların sonuçlarının pek çok alanda etkili olduğu gözlemleniyor. “Bunları abartma”, ya da “Böyle düşünmemene gerek yok,” gibi sözcüklerle giderek küçülen duygu alanı; er geç bu bırakılan boşluğun insanlar üzerindeki baskıyı artıracağı gerçeğine işaret etmektedir.
Sonrası ise zorlu bir yolculuğa dönüşmekte; yetişkinler kendi iç dünyalarındaki çatışmaları yönetme becerisinden uzaklaşabilmekte ve ilişkilerde birbirine yaklaşmaktan çekinir hale gelmektedir. Empati yeteneklerinin zayıflaması sonucu partnerleri ile iletişimlerinde kopukluk yaşayabilirlerken sürekli “Başkalarının yardımını istemek zorunda değilim” düşüncesi de onları daha da yalnızlaştıran ağır bir yük olarak belirmektedir.
Birçok kişi geçmişe özlem besledikleri sürece hala çözüm yöntemleri peşinde koşabilmektedir. Ancak bizatihi kendilerini maksimalist hale getirmek yerine dışarıdan gelen yardımlardan faydalanmaktan kaçındıkları durumlar sıklıkla önlerine çıkmaktadır. Dünyadaki mevcut desteği reddetmelerinin ne ölçüde kişisel hayatlarını etkilediğini idrak etmeleri güç olmuştur.
Sonuç olarak bu inceleme psikolojik köklerin bireyi nasıl şekillendirdiğini ortaya koyuyor; saplantılı tutumların placeboleri altında yatması gerektiren ciddiyet her boyutta tutulmalıydı ki tekrardan kendi ayaklarını üstüne basan insanlarda farkındalık yaratılmış olacak!
